ဆားများတဲ့ ရေဆိုးကို ဘာကြောင့် ကုသဖို့ ဒီလောက်ခက်ခဲရတာလဲ။ ဆားများတဲ့ ရေဆိုးဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဆားများတဲ့ ရေဆိုးရဲ့ ဇီဝဓာတုဗေဒစနစ်အပေါ် သက်ရောက်မှုကို အရင်ဆုံး နားလည်ရပါမယ်။ ဒီဆောင်းပါးက ဆားများတဲ့ ရေဆိုးရဲ့ ဇီဝဓာတုဗေဒ ကုသမှုကိုပဲ ဆွေးနွေးထားပါတယ်။
၁။ ဆားဓာတ်များသော ရေဆိုးဆိုတာ ဘာလဲ။
ဆားများသော ရေဆိုးဆိုသည်မှာ စုစုပေါင်းဆားပါဝင်မှု အနည်းဆုံး ၁% (10,000 mg/L နှင့်ညီမျှသည်) ရှိသော ရေဆိုးကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် ဓာတုဗေဒစက်ရုံများနှင့် ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ စုဆောင်းခြင်းနှင့် ပြုပြင်ခြင်းမှ လာပါသည်။ ဤရေဆိုးတွင် ဆား၊ ဆီ၊ အော်ဂဲနစ် လေးလံသောသတ္တုများနှင့် ရေဒီယိုသတ္တိကြွပစ္စည်းများ အပါအဝင် အရာဝတ္ထုအမျိုးမျိုး ပါဝင်သည်။ ဆားငန်ရေဆိုးကို အရင်းအမြစ်အမျိုးမျိုးမှ ထုတ်လုပ်ပြီး ရေပမာဏသည် နှစ်စဉ်တိုးပွားလျက်ရှိသည်။ ဆားငန်ရေဆိုးမှ အော်ဂဲနစ်ညစ်ညမ်းပစ္စည်းများကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် အရေးကြီးသော သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာနည်းလမ်းများကို ကုသရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။ ဆားပါဝင်မှု မြင့်မားသောပစ္စည်းများသည် အဏုဇီဝပိုးမွှားများကို ဟန့်တားနိုင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။ ကုသရန်အတွက် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် ဓာတုဗေဒဆိုင်ရာနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကြီးမားသောနှင့် လည်ပတ်စရိတ်များ လိုအပ်ပြီး မျှော်လင့်ထားသည့် သန့်စင်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိရန် ခက်ခဲသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ရေဆိုးများကို ကုသရန် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းသည် ပြည်တွင်းပြည်ပတွင် သုတေသန၏ အဓိကအာရုံစိုက်မှု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ဆားများသော အော်ဂဲနစ်ရေဆိုးတွင် အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများ၏ အမျိုးအစားများနှင့် ဓာတုဂုဏ်သတ္တိများသည် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ပေါ် မူတည်၍ များစွာကွဲပြားသော်လည်း ပါဝင်သောဆားများမှာ Cl-၊ SO42-၊ Na+၊ Ca2+ ကဲ့သို့သော ဆားများဖြစ်သည်။ ဤအိုင်းယွန်းများသည် အဏုဇီဝများ ကြီးထွားမှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အာဟာရဓာတ်များဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် အင်ဇိုင်းတုံ့ပြန်မှုများကို မြှင့်တင်ပေးခြင်း၊ အမြှေးပါးမျှခြေကို ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် အဏုဇီဝများ ကြီးထွားမှုအတွင်း အော့စမိုတစ်ဖိအားကို ထိန်းညှိပေးခြင်းတို့တွင် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်သည်။ သို့သော် ဤအိုင်းယွန်းများ၏ ပါဝင်မှု အလွန်မြင့်မားပါက အဏုဇီဝများအပေါ် အဟန့်အတားဖြစ်စေပြီး အဆိပ်သင့်စေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ ရှိလိမ့်မည်။ အဓိကလက္ခဏာများမှာ- ဆားပါဝင်မှု မြင့်မားခြင်း၊ အော့စမိုတစ်ဖိအား မြင့်မားခြင်း၊ အဏုဇီဝဆဲလ်များ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်း၊ ဆဲလ်ပရိုတိုပလာဇမ် ကွဲကွာခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေသည်။ ဆားထုတ်ခြင်းသည် ဒီဟိုက်ဒရိုဂျီနေ့စ် လုပ်ဆောင်ချက်ကို လျော့နည်းစေသည်။ ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းများ မြင့်မားသည်။ ဘက်တီးရီးယားများသည် အဆိပ်သင့်သည်။ ဆားပါဝင်မှု မြင့်မားပြီး ရေဆိုး၏သိပ်သည်းဆ မြင့်တက်လာပြီး activated sludge သည် အလွယ်တကူ ပေါလောမျောပြီး ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့် ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သန့်စင်မှုစနစ်၏ သန့်စင်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေပါသည်။
၂။ ဆားငန်ဓာတ်၏ ဇီဝဓာတုဗေဒစနစ်များအပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု
၁။ အဏုဇီဝများ၏ ရေဓာတ်ခန်းခြောက်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်
ဆားပါဝင်မှု မြင့်မားလာသောအခါ အော့စမိုတစ်ဖိအား ပြောင်းလဲမှုသည် အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ဘက်တီးရီးယား၏ အတွင်းပိုင်းသည် တစ်ဝက်ပိတ်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အသက်ဝင်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အကျိုးပြုပစ္စည်းများနှင့် စွမ်းအင်ကို ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဖလှယ်ရမည်။ သို့သော် အတွင်းပိုင်း ဇီဝဓာတုဗေဒကို မထိခိုက်စေရန် ပြင်ပပစ္စည်းများစွာ ဝင်ရောက်ခြင်းမှလည်း တားဆီးရမည်။ တုံ့ပြန်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခြင်းနှင့် အဟန့်အတားဖြစ်စေခြင်း။
ဆားပါဝင်မှု မြင့်တက်လာခြင်းကြောင့် ဘက်တီးရီးယားအတွင်းရှိ ပျော်ရည်ပါဝင်မှုမှာ ပြင်ပကမ္ဘာထက် နည်းပါးသွားပါသည်။ ထို့အပြင် ရေသည် ပါဝင်မှုနည်းသောနေရာမှ ပါဝင်မှုမြင့်သောနေရာသို့ ရွေ့လျားခြင်း၏ လက္ခဏာကြောင့် ဘက်တီးရီးယားများတွင် ရေများစွာ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ၎င်းတို့၏ အတွင်းပိုင်း ဇီဝဓာတုဗေဒ ဓာတ်ပြုမှုပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေကာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ဇီဝဓာတုဗေဒ ဓာတ်ပြုမှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို ရပ်တန့်သွားသည်အထိ ဖျက်ဆီးပစ်ပါသည်။ ဘက်တီးရီးယားများသည် သေဆုံးကြသည်။
၂။ အဏုဇီဝပစ္စည်းများ၏ စုပ်ယူမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး ၎င်းတို့၏ သေဆုံးမှုကို ပိတ်ဆို့ခြင်း
ဆဲလ်အမြှေးပါးသည် ဘက်တီးရီးယားများ၏ အသက်ရှင်သန်မှု လုပ်ဆောင်ချက်များကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော အရာများကို စစ်ထုတ်ပြီး ၎င်း၏ အသက်ရှင်သန်မှု လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် အကျိုးပြုသော အရာများကို စုပ်ယူရန် ရွေးချယ်နိုင်သော စိမ့်ဝင်နိုင်စွမ်း၏ ဝိသေသလက္ခဏာရှိသည်။ ဤစုပ်ယူမှုလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပြင်ပပတ်ဝန်းကျင်၏ ပျော်ရည်ပါဝင်မှု၊ ပစ္စည်းသန့်စင်မှု စသည်တို့က တိုက်ရိုက်သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ဆားထည့်ခြင်းသည် ဘက်တီးရီးယားစုပ်ယူမှုပတ်ဝန်းကျင်ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည် သို့မဟုတ် ပိတ်ဆို့စေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘက်တီးရီးယားများ၏ အသက်ရှင်သန်မှု လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဟန့်တားခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးစေပါသည်။ ဤအခြေအနေသည် တစ်ဦးချင်း ဘက်တီးရီးယားအခြေအနေများ၊ မျိုးစိတ်အခြေအနေများ၊ ဆားအမျိုးအစားများနှင့် ဆားပါဝင်မှုများကြောင့် များစွာကွဲပြားသည်။
၃။ အဏုဇီဝများ၏ အဆိပ်သင့်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း
အချို့သောဆားများသည် ၎င်းတို့၏ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ဘက်တီးရီးယားများ၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ၎င်းတို့၏ ဇီဝဓာတုဗေဒ ဓာတ်ပြုမှု လုပ်ငန်းစဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဖြစ်ပြီး အချို့သည် ဘက်တီးရီးယား ဆဲလ်အမြှေးပါးနှင့် ဓါတ်ပြုကာ ၎င်းတို့၏ ဂုဏ်သတ္တိများ ပြောင်းလဲစေပြီး ၎င်းတို့ကို မကာကွယ်နိုင်တော့ခြင်း သို့မဟုတ် ဘက်တီးရီးယားများအတွက် အန္တရာယ်ရှိသော အရာအချို့ကို စုပ်ယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။ အကျိုးပြု အရာများသည် ဘက်တီးရီးယားများ၏ အရေးကြီးသော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဟန့်တားခြင်း သို့မဟုတ် ဘက်တီးရီးယားများ သေဆုံးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် လေးလံသော သတ္တုဆားများသည် ကိုယ်စားပြု ဆားများဖြစ်ပြီး အချို့သော ပိုးသတ်နည်းများသည် ဤအခြေခံမူကို အသုံးပြုကြသည်။
ဆားငန်ဓာတ်မြင့်မားခြင်း၏ ဇီဝဓာတုဗေဒကုသမှုအပေါ် သက်ရောက်မှုကို အောက်ပါရှုထောင့်များတွင် အဓိကထင်ဟပ်နေကြောင်း သုတေသနပြုချက်များက ပြသထားသည်-
၁။ ဆားငန်ဓာတ် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ activated sludge ၏ ကြီးထွားမှုကို ထိခိုက်စေသည်။ ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုမျဉ်းကွေးတွင် ပြောင်းလဲမှုများမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်- လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုကာလ ပိုရှည်လာခြင်း၊ logarithmic ကြီးထွားမှုကာလတွင် ကြီးထွားမှုနှုန်း ပိုနှေးလာခြင်းနှင့် deceleration ကြီးထွားမှုကာလ၏ ကြာချိန် ပိုရှည်လာခြင်း။
၂။ ဆားငန်ဓာတ်သည် မိုက်ခရိုဘိုင်းယပ်စ် အသက်ရှူခြင်းနှင့် ဆဲလ်ပြိုကွဲခြင်းကို အားကောင်းစေသည်။
၃။ ဆားငန်ဓာတ်သည် အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများ၏ ဇီဝပျက်စီးနိုင်မှုနှင့် ပြိုကွဲနိုင်မှုကို လျော့နည်းစေသည်။ အော်ဂဲနစ်ပစ္စည်းများ ဖယ်ရှားနှုန်းနှင့် ပြိုကွဲနှုန်းကို လျော့ကျစေသည်။
၃။ ဇီဝဓာတုဗေဒစနစ်သည် ဆားပါဝင်မှု မည်မျှမြင့်မားသည်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသနည်း။
“မြို့ပြမိလ္လာရေဆိုးထဲသို့ စွန့်ထုတ်သော မိလ္လာရေအရည်အသွေးစံနှုန်း” (CJ-343-2010) အရ၊ ဒုတိယအကြိမ် သန့်စင်ရန်အတွက် မိလ္လာသန့်စင်စက်ရုံသို့ ဝင်ရောက်သည့်အခါ၊ မြို့ပြမိလ္လာရေဆိုးထဲသို့ စွန့်ထုတ်သော မိလ္လာရေအရည်အသွေးသည် အဆင့် B (ဇယား ၁) ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသင့်ပြီး ၎င်းတွင် ကလိုရင်းဓာတုပစ္စည်း 600 mg/L၊ ဆာလဖိတ် 600 mg/L တို့ ပါဝင်သည်။
“ပြင်ပရေနုတ်မြောင်းဒီဇိုင်းကုဒ်” (GBJ 14-87) ၏ နောက်ဆက်တွဲ 3 (GB50014-2006 နှင့် 2011 ထုတ်ဝေမှုများတွင် ဆားပါဝင်မှုကို သတ်မှတ်မထားပါ)၊ “ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ သန့်စင်မှုဖွဲ့စည်းပုံများ၏ အဝင်ရေတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အရာများ၏ ခွင့်ပြုထားသော ပါဝင်မှု” အရ၊ ဆိုဒီယမ်ကလိုရိုက်၏ ခွင့်ပြုထားသော ပါဝင်မှုသည် 4000mg/L ဖြစ်သည်။
အင်ဂျင်နီယာအတွေ့အကြုံဒေတာများအရ ရေဆိုးတွင် ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းပါဝင်မှု 2000 mg/L ထက် ပိုများသောအခါ အဏုဇီဝများ၏ လှုပ်ရှားမှုကို တားဆီးပြီး COD ဖယ်ရှားမှုနှုန်းကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေမည်ဖြစ်သည်။ ရေဆိုးတွင် ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းပါဝင်မှု 8000 mg/L ထက် ပိုများသောအခါ ရွှံ့နွံပမာဏ တိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြန့်လာသောအခါ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အမြှုပ်များစွာ ပေါ်လာပြီး အဏုဇီဝများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု သေဆုံးကြလိမ့်မည်။
ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းပါဝင်မှု 2000mg/L ထက်ပိုမိုမြင့်မားပြီး ဆားပါဝင်မှု 2% (20000mg/L နှင့်ညီမျှသည်) ကို activated sludge နည်းလမ်းဖြင့် ပြုပြင်နိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ယုံကြည်ပါသည်။ သို့သော် ဆားပါဝင်မှု များလေ၊ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေထိုင်ချိန် ပိုကြာလေဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ခုသတိရပါ၊ ဝင်ရောက်လာသောရေ၏ ဆားပါဝင်မှုသည် တည်ငြိမ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အတက်အကျများလွန်း၍မရပါ၊ မဟုတ်ပါက ဇီဝဓာတုဗေဒစနစ်သည် ၎င်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ပါ။
၄။ ဆားဓာတ်များသော ရေဆိုးများကို ဇီဝဓာတုဗေဒစနစ်ဖြင့် သန့်စင်ရန် တိုင်းတာမှုများ
၁။ activated sludge ကို ယဉ်ပါးအောင်ပြုလုပ်ခြင်း
ဆားငန်ဓာတ် ၂ ဂရမ်/လီတာထက်နည်းသောအခါ၊ ဆားငန်ရေဆိုးကို အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်မွေးမြူခြင်းဖြင့် ပြုပြင်နိုင်သည်။ ဇီဝဓာတုဗေဒကျွေးရေ၏ ဆားပါဝင်မှုကို တဖြည်းဖြည်းတိုးမြှင့်ခြင်းဖြင့်၊ အဏုဇီဝများသည် ဆဲလ်များအတွင်းရှိ အော့စမိုတစ်ဖိအားကို ဟန်ချက်ညီစေမည် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင် အော့စမိုတစ်ဖိအားထိန်းညှိသည့်ယန္တရားများမှတစ်ဆင့် ဆဲလ်များအတွင်းရှိ ပရိုတိုပလာစမ်ကို ကာကွယ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဤထိန်းညှိသည့်ယန္တရားများတွင် မော်လီကျူးအလေးချိန်နည်းသော အရာများစုဆောင်းခြင်း ပါဝင်ပြီး ဆဲလ်ပြင်ပအကာအကွယ်အလွှာအသစ်တစ်ခုဖွဲ့စည်းကာ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ထိန်းညှိပေးသည်။ ဇီဝဖြစ်စဉ်လမ်းကြောင်းများ၊ မျိုးရိုးဗီဇဖွဲ့စည်းမှုပြောင်းလဲမှုများ စသည်တို့ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ပုံမှန် activated sludge သည် ဆားပါဝင်မှုမြင့်မားသော ရေဆိုးများကို အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်း ဆားပါဝင်မှုအတိုင်းအတာအတွင်း ပြုပြင်ပေးနိုင်သည်။ activated sludge သည် စနစ်၏ ဆားခံနိုင်ရည်အပိုင်းအခြားကို မြှင့်တင်ပေးပြီး စနစ်၏ ကုသမှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော်လည်း၊ activated sludge ကို activated လုပ်ခြင်းသည် အဏုဇီဝပိုးမွှားများတွင် ဆားခံနိုင်ရည်အပိုင်းအခြား အကန့်အသတ်ရှိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ပြောင်းလဲမှုများကို ထိခိုက်လွယ်သည်။ ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းပတ်ဝန်းကျင် ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားသောအခါ၊ အဏုဇီဝပိုးမွှားများ၏ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ activated လုပ်ခြင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် အဏုဇီဝပိုးမွှားများ၏ ယာယီဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ ချိန်ညှိမှုတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ ဝိသေသလက္ခဏာများ မရှိပါ။ ဤလိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းသည် မိလ္လာရေသန့်စင်မှုအတွက် အလွန်ထိခိုက်စေသည်။
activated sludge ၏ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေထိုင်ချိန်သည် ယေဘုယျအားဖြင့် ၇ ရက်မှ ၁၀ ရက်အထိဖြစ်သည်။ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေထိုင်ခြင်းသည် sludge အဏုဇီဝပိုးမွှားများ၏ ဆားပါဝင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေထိုင်ခြင်း၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင် activated sludge ပါဝင်မှုလျော့ကျသွားခြင်းသည် ဆားပျော်ရည်အဆိပ်သင့်သော အဏုဇီဝပိုးမွှားများ တိုးလာပြီး အချို့သော အဏုဇီဝပိုးမွှားများကို သေဆုံးစေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော ကြီးထွားမှုကို ပြသသည်။ မွေးမြူရေး၏ နောက်ပိုင်းအဆင့်တွင် ပြောင်းလဲနေသောပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင်နေထိုင်သော အဏုဇီဝပိုးမွှားများသည် မျိုးပွားလာသောကြောင့် activated sludge ပါဝင်မှု တိုးလာသည်။ ဖယ်ရှားခြင်းCODဥပမာအားဖြင့် ၁.၅% နှင့် ၂.၅% ဆိုဒီယမ်ကလိုရိုက် ပျော်ရည်များတွင် activated sludge ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် အစောပိုင်းနှင့် နောက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် COD ဖယ်ရှားမှုနှုန်းမှာ အသီးသီး ၆၀%၊ ၈၀% နှင့် ၄၀%၊ ၆၀% ဖြစ်သည်။
၂။ ရေကို ရောစပ်ပါ
ဇီဝဓာတုဗေဒစနစ်တွင် ဆားပါဝင်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် ဆားပါဝင်မှု အဆိပ်သင့်မှု ကန့်သတ်ချက်ထက် နိမ့်ကျစေရန် ရေကို ရောစပ်နိုင်ပြီး ဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ ကုသမှုကို မတားဆီးနိုင်ပါ။ ၎င်း၏ အားသာချက်မှာ ဤနည်းလမ်းသည် ရိုးရှင်းပြီး လည်ပတ်စီမံခန့်ခွဲရလွယ်ကူခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အားနည်းချက်မှာ လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်းအတာ၊ အခြေခံအဆောက်အအုံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနှင့် လည်ပတ်မှုကုန်ကျစရိတ်များကို တိုးမြင့်စေခြင်းဖြစ်သည်။
၃။ ဆားဒဏ်ခံနိုင်သော ဘက်တီးရီးယားများကို ရွေးချယ်ပါ
Halotelorent ဘက်တီးရီးယားဆိုသည်မှာ ဆားပါဝင်မှုမြင့်မားသော ဘက်တီးရီးယားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ဘက်တီးရီးယားများအတွက် ယေဘုယျအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ စက်မှုလုပ်ငန်းတွင် ၎င်းတို့သည် အများအားဖြင့် စစ်ဆေးပြီး ကြွယ်ဝစေထားသော obligate မျိုးကွဲများဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ဆားပါဝင်မှုအမြင့်ဆုံးကို ၅% ခန့်တွင် ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး တည်ငြိမ်စွာလည်ပတ်နိုင်သည်။ ၎င်းကို ဆားပါဝင်မှုမြင့်မားသော ရေဆိုးတစ်မျိုးအဖြစ်လည်း သတ်မှတ်ကြသည်။ ဇီဝဓာတုဗေဒဆိုင်ရာ ကုသမှုနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။
၄။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော လုပ်ငန်းစဉ်စီးဆင်းမှုကို ရွေးချယ်ပါ
ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းပါဝင်မှု ပမာဏအမျိုးမျိုးအတွက် ကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်အမျိုးမျိုးကို ရွေးချယ်ထားပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲ aerobic အပိုင်းတွင် ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်းပါဝင်မှု၏ ခံနိုင်ရည်အပိုင်းအခြားကို လျှော့ချရန်အတွက် အောက်ဆီဂျင်မဲ့လုပ်ငန်းစဉ်ကို သင့်လျော်စွာ ရွေးချယ်ထားပါသည်။
ဆားငန်ဓာတ် 5g/L ထက် ပိုများသောအခါ၊ ရေငွေ့ပျံခြင်းနှင့် ဆားရည်ပျော်ဝင်စေခြင်းအတွက် အာရုံစူးစိုက်မှုသည် အသက်သာဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဆားပါဝင်သော ဘက်တီးရီးယားများကို မွေးမြူခြင်းကဲ့သို့သော အခြားနည်းလမ်းများသည် စက်မှုလုပ်ငန်းလက်တွေ့တွင် လုပ်ဆောင်ရန်ခက်ခဲသော ပြဿနာများရှိသည်။
ကျွန်ုပ်တို့၏ ဓာတုပစ္စည်းသည် ကလိုရိုက်အိုင်းယွန်း သောင်းနှင့်ချီသော ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သောကြောင့် Lianhua ကုမ္ပဏီသည် ဆားငန်ရေ မြင့်မားစွာ စွန့်ပစ်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန် မြန်ဆန်သော COD ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာစက်ကို ပံ့ပိုးပေးနိုင်ပါသည်။
ပို့စ်တင်ချိန်: ၂၀၂၄ ခုနှစ်၊ ဇန်နဝါရီလ ၂၅ ရက်




